رسالت و وظیفه سخنران در هنگام سخنرانی

بسیار سپاسگزارم که با ما در آموختن سخنرانی و فن بیان همراه هستید. به خود ببالید زیرا که شما در راه بزرگی و رسیدن به قله ها گام برمی دارید. در بخش های پیشین از سری مباحث فن سخنوری نکات متعددی از فنون سخنوری را خدمتتان ارائه نمودم. نکاتی همچون اهمیت دانش و آگاهی در سخنوری، اهمیت زبان بدن، شناخت مخاطب و غیره. در این قسمت می خواهم با شما در مورد رسالت و وظیفه سخنران صحبت کنم.

ای کاش هر انسانی بداند معجزه‌گر است و عصای اعجازش کلام اوست

وظیفه سخنران پاسداشت ارزش هاست

شما به عنوان سخنران وظایفی دارید. وظایفی انسانی که می بایست به شکرانه آموختن این فن آن ها را ادا نمائید. فرقی نمی کند که می خواهید در چه موردی صحبت کنید. حتما در خلال صحبتتان می توانید به وظایف خود نیز عمل نمائید. شما در قبال فرهنگ، اخلاق، انسانیت، سعادت، رشد و پیشرفت سرزمین و مردمان خود وظیفه ای دارید.

کسی که سخنرانی را می داند به واسطه قدرت و نفوذی که در کلام خود خواهد یافت مسئول است که بر جامعه خود اثر بگذارد. مسئول است که جامعه را با کلام به فکر فرو ببرد و از خواب بیدار نماید.

یک معلم

یادم می آید در دوران دبیرستان معلمی داشتم که بسیار زیبا، دلنشین و آهنگین سخن می گفت. عربی درس می داد، درسی که شاید از نگاه بعضی در کلاسش نباید از جامعه، فرهنگ، هنر، فلسفه و اخلاق صحبتی در میان باشد. اما او هیچ گاه این گونه فکر نمی کرد.

او درس دینی را بهتر از معلم دینی به ما می آموخت. مردی بود همیشه خندان، صورت گرد، موهای جوگندمی، قد متوسط، چشمان سبز، همیشه ساده می پوشید و دستانش جز به نوازش شاگردی را لمس نمی کرد. کسی از او نمره کمتر از پانزده نمیگرفت. بخشنده بود و این بخشندگی حتی در نمره دادنش نمود داشت.

تنها معلمی است که می توانم بگویم معلم بود. هر چه بود سراسر درس بود. کلامش، حرکات و سکناتش، قدم زدنش، حرف زدنش، خندیدنش و نگاه کردنش همگی درس بود…هر جا هست خداوند محفوظش دارد. انسانهای بزرگ، بزرگند و بذرهای خوبی، پاکی و نیک سرشتی را پراکنده، خود بر آن می بارند و به ثمر نشستنش را به نظاره می نشینند.

دکتر الهی قمشه ای

دکتر الهی قمشه ای، معلم و سخندانی بزرگ

یک درس

یک روز برایمان از حسادت می گفت. یادم می آید که با این آیه آغاز کرد که “یدالله فوق ایدیهم” : دست خدا بالاترینِ دستهاست و با وصف خداوند ادامه داد: اوست که چون در تو ذره ای همت بیابد بر همتت بیفزاید. گر بیفتی در کنارت می ایستد. چشم از تو بر نمی دارد. در کنارت آرام و صبور می نشیند تا تو را دوباره دست گیرد و بلند کند.

تا دم آخر از تو نا امید نمی شود. و اوست که چون بزرگی را از او گرفتی هیچ گاه کوچک نخواهی شد. آنگاه از حسادت حرف زد. از اینکه چه خصلت پلشتی است این حسادت. در توصیف حسودان گفت که اینان در زمره کافران اند. مگر نه این است که دست بالای دست بسیار است و خوب بودن را پایانی نیست؟

در آخر

اینان هر که بالاتر از خود را بر نمی تابند و اگر دستشان رسد یک به یک تمامی آنهایی که از ایشان برترند را سر می برند تا برسند به خدا. اینان همانهایی هستند که با حسادت بر ذلت خویش مهر تائید می زنند. آنقدر کوچکند که تنها راه بزرگی را در کوچک کردن دیگران می دانند. اینان به جرم برتری دیگری، او را تحقیر می کنند.

به گناه نکرده متهمش می کنند. پیش نزدیکانشان خردشان می کنند. به هر وسیله ای متوسل می شوند تا او را زمین بزنند. و ادامه داد عزیزان من برای بزرگ شدن باید بزرگ بود. تنها راه بزرگ بودن بزرگ شدن است. آنگاه دست به آسمان برد و از ما نیز خواست که دعا کنیم. خدایا پناه می برم به تو از شر حسودان، خدایا حسودان را بیاموز که دست تو بالاترین دستهاست.

یک معلم عربی دوران دبیرستان در روح و جان شاگردانش چه تاثیری می تواند بگذارد؟؟ به شما می گویم که تاثیری بزرگ ، بزرگتر از آنچه که تصور آن را بکنید.
شما به عنوان کسی که سخنرانی را می آموزید وظیفه ای دارید، وظیفه ای بزرگ…

ثبت نام در مؤسسه رادین

ثبت نام در مؤسسه رادین

در صورت مفید بودن این مطلب برای شما لطفاً آن را به اشتراک بگذارید.

درباره پیش‌فرض سایت

استاد دانشگاه - حقوق، MBA و DBA - تدریس دوره‌های فن سخنوری، فنون مدیریت و کسب و کار، فنون بازاریابی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *